Leniwie

nam te święta minęły. Ale jak miały minąć, skoro pogoda do kitu, raz wyszliśmy tylko na spacer, poza tym ponuro i dobarowo. Wigilia bardzo przyjemna, a potem to już tylko maraton jedzenie – oglądanie telewizji. Ida zachwycona, że ale jak to, przecież nikogo nie było w pokoju, a Aniołek podrzucił prezenty pod choinkę, jak to się stało??

Wczoraj korzystając z pierwszego w miarę słonecznego dnia wybraliśmy się na spacer do miasta, korzystając z rozpoczętych już wyprzedaży. Na okoliczność pójścia do pracy oraz „ja nie mam co na siebie włożyć”, dostałam porządne jeansy na cztery litery oraz kaszmirowy sweterek. I tak co miesiąc trzeba będzie uzupełniać szafę, bo tam naprawdę hula wiatr.

Dzisiejszą noc uatrakcyjniła Idunia, ukazując pełen przekrój szaleństw przewodu pokarmowego. Zasnęłyśmy o siódmej rano, kiedy już ratowałam dziecko własnym ręcznikiem kąpielowym, bo wszystko inne czekało w pralce na start. Eh, biedacyna.

To co, spokojnego końca roku Państwu życzę :*.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s